|
Hasan-ı Basri anlatıyor: “Ömer
b. Hattab, Übeyy b. Ka’b’ın okuduğu bir âyeti kabul
etmeyip inkâr e dince
Übeyy;
- Ey Ömer! Sen Baki’de alış-verişle
uğr aşırken
ben bunu Allah’ın Resûlü’nden duydum! diye karşılık
verdi.
Ömer:
- Doğru söyledin! İçinizde hakkı
söyleyen varmı diye sizi denemek istedim. Y anında
hakkın söylenmediği âmirde ve hakkı söylemeyen
idârecide hayır yoktur!
dedi.
(İbn
Raheveyn. Kenzü’l-Ummal: 7/2)
Ebû Miclez anlatıyor: “Bir gün
Kâ’b oğlu Übeyy, Mâide sûresinin 107. âyetini ok uyunca,
Ömer;
- Yalan söyledin, dedi.
Übeyy:
- Asıl yalan söyleyen sensin!
Diye Ömer’e mukabelede bulundu.
Adam ın
biri;
- Übeyy, mü’minlerin emirini mi
yalanl ıyorsun?
diye çıkıştı.
Übeyy;
Emirü’l-mü’mininin hukukuna
ben senden daha çok saygılıyım, ama Allah’ın
kitabını yalanlama bahasına mü’minlerin emirini doğrulayamazdım!
dedi.
Ömer;
- Übeyy doğru söyledi, dedi.
(İbn Cerir.
Abd b. Humeyd. el-Kenza: 1/285) |